سینمای دیوید لینچ را دوست دارم. از آشفتگی آن خوشم می آمد. ولی بعد از دیدن "اینلند امپایر" اصلا خوشحال نشدم. فیلم فیلم خوبی بود. ساختار زیبایی داشت. خوشحال می شویم وقتی میبینیم که دیوید لینچ هنوز به سینمای خودش وفادار است. اما فکر می کنم که اندکی بیش از حد فیلم لینچی بود! نیازی به این همه آشفتگی نبود و می توانست راحت تر باشد. البته شاید تمام این نظرات نظری باشد که با فقط دو بار دیدن این فلم داده می شود. من "تواین پیکس" را بیش از ۷.۸ بار دیدم و در مورد آن مقاله نوشتم.

 فیلم مثل موسیقیست. بار اول شاید خیلی به مزاج خوش نیاید اما اندک اندک اگر خوب باشد به درون پوست و استخوانمان نفوذ می کند. سینمای مولف... امیدوارم تمام کسانی که فکر می کنند نمی توانند این فیلم را ببینند. این فیلم را ببینند. بخصوص که من در میان چند نامرد نشستم و فیلم را دیدم! نامردهایی که دقیقه ی ۱۷ خوابیدند تا من باز هم با رفیق شفیقم دیوید لینچ تنها بمانم و دست در دست فیلم ببینیم...